Najkrótsze dojście do Hali Krupowej prowadzi z Sidziny Wielkiej Polany, ale nie jest to jedyny sensowny wariant. Opisuję tu przebieg czarnego szlaku, alternatywne podejścia, czas przejścia, trudność, możliwości przedłużenia wycieczki oraz rzeczy, które naprawdę przydają się przed wyjściem w Pasmo Polic.
Najważniejsze informacje przed wyjściem na Halę Krupową
- Najłatwiejszy wariant zaczyna się na Sidziny Wielkiej Polanie i prowadzi czarnym szlakiem.
- Odcinek do schroniska ma około 3,3 km, a jego przejście zajmuje zwykle 1 godz. 10 min - 1 godz. 40 min.
- Trasa podchodzi z wysokości około 755 m do 1152 m n.p.m., więc trzeba pokonać blisko 400 m przewyższenia.
- Schronisko PTTK znajduje się przy Hali Kucałowej, choć jego nazwa nawiązuje do Hali Krupowej.
- Najciekawszym przedłużeniem wycieczki jest przejście czerwonym szlakiem na Policę, 1369 m n.p.m.
Najprostsze dojście prowadzi z Sidziny Wielkiej Polany
Jeżeli zależy mi na krótkiej i łatwej do zaplanowania wycieczce, wybieram start z Sidziny Wielkiej Polany. Początek szlaku znajduje się w miejscu, do którego można dojechać samochodem, a czarne oznaczenia prowadzą niemal bezpośrednio do schroniska PTTK.
Trasa ma około 3,3 km w jedną stronę. Oficjalne czasy przejścia wynoszą mniej więcej 1 godzinę i 10 minut, ale przy spokojnym tempie, postojach i bardziej mokrym podłożu rozsądniej przyjąć 1,5 godziny podejścia. Cała wycieczka tam i z powrotem zajmie zwykle 3-4 godziny, nie licząc dłuższego odpoczynku w schronisku.Jak wygląda przebieg szlaku
- Samochód zostawiamy w rejonie Wielkiej Polany i odnajdujemy czarne oznaczenia.
- Początkowo droga prowadzi szeroką leśną drogą, która stopniowo zaczyna się wznosić.
- Największe nachylenie pojawia się w środkowej części podejścia, dlatego warto od razu narzucić spokojne tempo.
- Po wyjściu z lasu docieramy w okolice Hali Kucałowej i schroniska PTTK na Hali Krupowej.
Nie jest to szlak technicznie trudny, ale podejście potrafi zmęczyć osoby, które rzadko chodzą po górach. Największą różnicę robi tutaj nie długość, lecz prawie 400 m przewyższenia na krótkim odcinku. Po deszczu droga może być błotnista, a zimą oblodzona.
| Parametr | Wariant z Wielkiej Polany |
|---|---|
| Długość | około 3,3 km w jedną stronę |
| Czas podejścia | 1 godz. 10 min - 1 godz. 40 min |
| Przewyższenie | około 397 m |
| Oznaczenie | szlak czarny |
| Trudność | łatwa do umiarkowanej |
Inne warianty trasy warto dopasować do kondycji
Krótki czarny szlak jest najwygodniejszy na pierwszy wyjazd, ale osoby planujące dłuższą wędrówkę mogą podejść od strony Sidziny, Skawicy, Zawoi albo przełęczy Krowiarki. Ja traktowałbym te warianty przede wszystkim jako fragment większej wycieczki grzbietowej, a nie tylko dojście do schroniska.
| Początek | Orientacyjny czas | Dla kogo |
|---|---|---|
| Sidzina Wielka Polana | 1 godz. 10 min - 1 godz. 40 min | pierwsza wizyta, rodziny, krótka wycieczka |
| Sidzina zielonym szlakiem | około 2,5-3,5 godz. | osoby chcące przejść dłuższy odcinek |
| Skawica Górna | około 3 godz. | pełnodniowa wycieczka z większym przewyższeniem |
| Zawoja Centrum | około 3-4 godz. | podejście od strony Babiej Góry i Zawoi |
| Przełęcz Krowiarki | około 3 godz. do schroniska | połączenie Hali Krupowej z Policą i pasmem Babiej Góry |
Czasy są orientacyjne i zależą od kierunku, kondycji oraz warunków. Szczególnie podejście z Krowiarek lepiej zaplanować jako dłuższą trasę, bo po drodze dochodzą kolejne wzniesienia, między innymi Polica i Cyl Hali Śmietanowej. Samo przejście może być bardzo atrakcyjne, lecz nie jest dobrym pomysłem na późne popołudnie przy krótkim dniu.
Najlepszy wariant na spokojny dzień
Na pierwszą wizytę wybrałbym przejście z Wielkiej Polany do schroniska, odpoczynek i powrót tą samą drogą. To około 6,6 km łącznie, bez problemu mieszczące się w krótkim zimowym dniu, o ile warunki są stabilne. Taki wariant pozwala też zrezygnować z dalszej części wycieczki, gdy pogoda zacznie się pogarszać.
Wariant dla osób, które chcą zdobyć Policę
Po dotarciu do schroniska można ruszyć czerwonym szlakiem w stronę Policy. Wejście na szczyt zajmuje około 1 godziny 45 minut, a po drodze przechodzi się między innymi przez Przełęcz Kucałową. To już propozycja na znacznie dłuższy dzień, dlatego przed wyjściem trzeba sprawdzić długość całej pętli i możliwość powrotu do miejsca startu.
Hala Krupowa i schronisko to nie dokładnie to samo miejsce
Nazwa bywa myląca. Schronisko PTTK na Hali Krupowej stoi na wysokości około 1152 m n.p.m. przy Hali Kucałowej, niedaleko Przełęczy Kucałowej. Sama Hala Krupowa znajduje się na południowych stokach Okrąglicy, ale historyczna nazwa schroniska przyjęła się i funkcjonuje do dziś.
Dla turysty nie zmienia to wiele, bo oba miejsca leżą bardzo blisko siebie i są połączone znakowanymi ścieżkami. Trzeba jednak pamiętać, że celem podejścia jest przede wszystkim schronisko oraz rozległe hale pod Policą, a nie pojedynczy punkt oznaczony na mapie jako szczyt.
W schronisku można odpocząć i skorzystać z bufetu, ale przed wyjazdem sprawdziłbym aktualne godziny działania oraz zasady noclegu. Nie zakładam też, że dostępność miejsc będzie pewna w weekend, szczególnie przy dobrej pogodzie. Obiekt ma ograniczoną liczbę łóżek, dlatego nocleg lepiej rezerwować z wyprzedzeniem.
Przeczytaj również: Nazwy gór w Polsce - pasma, szczyty i wybór szlaku
Co zobaczymy po drodze i na miejscu
- Hala Kucałowa oferuje otwartą przestrzeń i przy dobrej widoczności pozwala odpocząć od leśnego odcinka.
- Z okolic schroniska można zobaczyć między innymi Tatry, Beskid Makowski i pasma Orawy, choć panorama zależy od przejrzystości powietrza.
- Blisko znajduje się Polica, jeden z najciekawszych szczytów tego pasma.
- Wędrówkę można połączyć z przejściem w stronę Zawoi, Skawicy albo Krowiarek.
Największym atutem tego miejsca nie jest sama wysokość, lecz kontrast między lasem a otwartymi polanami. Przy dobrej pogodzie widoki pojawiają się nagle, dlatego nie przejmowałbym się, jeśli pierwsza część podejścia wydaje się mało widokowa.
Jak przygotować się do przejścia
Na suchym podłożu wystarczą zwykłe buty trekkingowe z wyraźnym bieżnikiem, ale po opadach sytuacja zmienia się szybko. Na czarnym szlaku występują odcinki, na których błoto i śliskie kamienie potrafią spowolnić marsz bardziej niż samo nachylenie.
Przed wyjściem pobrałbym mapę offline i sprawdził nie tylko pogodę w Sidziny, lecz także wiatr oraz temperaturę na grzbiecie. Hala jest bardziej odsłonięta niż dolne partie trasy, a zimą różnica odczuwalnej temperatury może być duża.
- zabierz co najmniej 1 litr napoju na osobę, nawet jeśli planujesz zakup herbaty w schronisku;
- miej dodatkową warstwę odzieży, czapkę i rękawiczki także latem;
- po zmroku korzystaj z czołówki, a nie tylko z latarki w telefonie;
- zimą przydadzą się raczki, a przy oblodzeniu także kijki;
- sprawdź oznaczenia na mapie, bo przy mgle skrzyżowania szlaków mogą być mniej czytelne;
- zostaw zapas czasu na powrót, szczególnie gdy planujesz przedłużenie trasy na Policę.
Parking w rejonie Wielkiej Polany może być zatłoczony w słoneczne weekendy. Przyjazd rano daje większą szansę na znalezienie miejsca i pozwala uniknąć nerwowego szukania alternatywy. Samochodu nie zostawiałbym na poboczu w sposób utrudniający przejazd mieszkańcom.
W sezonie zimowym nie oceniałbym trudności wyłącznie po długości trasy. Krótkie podejście z Sidziny może zająć ponad dwie godziny, jeśli szlak jest zasypany albo wydeptany w wąską, oblodzoną ścieżkę. W takich warunkach rozsądniej zawrócić niż traktować dojście do schroniska jako cel obowiązkowy.
Najrozsądniejszy plan na pierwszą wycieczkę
Na pierwszy raz polecam czarny szlak z Sidziny Wielkiej Polany, przejście do schroniska i spokojny powrót. To wariant krótki, czytelny i łatwy do skrócenia, a jednocześnie daje dostęp do hali, schroniska oraz dalszych ścieżek w stronę Policy.
Jeżeli pogoda dopisze, można dołożyć fragment czerwonego szlaku i zawrócić przed Policą. Gdy zależy mi na pełniejszej wycieczce, zaplanowałbym osobny dzień na połączenie Hali Krupowej z Policą, zamiast upychać wszystkie atrakcje w zbyt napiętym harmonogramie.
Największą zaletą tego podejścia jest proporcja wysiłku do efektu. W ciągu kilku godzin można przejść przez spokojny las, wyjść na szeroką halę, odpocząć w schronisku i zobaczyć jeden z ciekawszych grzbietów Beskidu Żywieckiego bez organizowania skomplikowanej wyprawy.
